 |
 |
|
| شعرهای زیبا و عاشقانه |
|
باز یه شبی می یاد تو هم سراغمو میگیری باز خوب میدونم اینکه میری تو هم میری مثل یه خواب من میدونم تو هم یه روز دلت برام تنگ میشه باز بازم دلت تنها میشه با اون همه سوز و گداز عطر صدام پیچیده باز توی اتاق خونه عکس تو رو میبینمو دلم میشه دیوونه با هر نفس داد میزنم شاید بیای کنارم دیوونه ی نگاتمو راه فرار ندارم تویی اون عشق قدیمی ، همنفس صمیمی تویی آرزوی قلبم ، آره فقط همینی منم یه شب میخندمو اشک تو رو در می یارم تو خوابتم نمیبینی که من برات گل بیارم منم میرم به اینو اون پشت سرت حرف میزنم هرچی که دست تکون بدی دست تو رو پس میزنم
|
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
بازم سلام دوستای عزیز
 
اومدم که سال نو را به شما دوستای گلم با یه دنیا عشق تبریک بگم برای همگی آرزو میکنم که امسال یه سال محشر براتون باشه و همه به آرزوهاتون برسید و سالی سراسر عشق و سلامتی و برکت و در پیش داشته باشید راستی برای منم دعا کنیدا یادتون نره!!!!! دوستون دارم
|
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
سال نو مبارک |
سلام دوستای گلم
ممنونم که همیشه به من سر میزنید و مهربونیتون و تو این وبلاگ سر ریز میکنید من مشکلی برای کامپیوترم پیش اومده و نمیتونم شعرامو اپ کنم و در هر صورت شرمنده هستم و دارم تمام تلاشمو میکنم که بتونم اپ کنم . شعرامم آمادس ولی نمیشه من بازم عذر خواهی میکنم ولی منتظرم باشید که با شعرای قشنگ بازم براتون اپ کنم و لذت ببرید ازتون ممنونم قربون همتون |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
سیماجوووووون|
حوصله ام که سر میرود با خودم بازی پازل میکنم ، طرح پازلم که معلوم است اول خوب در ذهنم ترسیمت میکنم ، بعد خوب تکه تکه ات میکنم ، هر تکه را سر جایش میگذارم . اول آن لبانت را ، بعد آن چشمای زیبانت را ، بعد آن گیسوانت را ، خودت هم میدانی که چقدر من این تکه را دوست دارم ، و بعد آن پیشانی بلندت را و سایر تکه ها .... آه تکه ای کم آورده ام.... قلبت را آری قلبت را که سالهاست گم کرده ام .... اما اشکالی ندارد این بار هم به جایش گل میگذارم... |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
** نیاز ** تنه تو ظهر تابستونو به یادم می یاره رنگ چشمای تو بارونو به یادم می یاره وقتی نیستی زندگی فرقی با زندون نداره قهر تو تلخیه زندونو به یادم می یاره من نیازم تو رو هر روز دیدنه از لبت دوست دارم شنیدنه تو بزرگی مثل اون لحظه که بارون می زنه تو همون خونی که هر لحظه تو رگ های منه تو مثل خواب گل سرخی لطیفی ، مثل آب من همونم که اگه بی تو باشه جون میکنه من نیازم تو رو هر روز دیدنه از لبت دوست دارم شنیدنه تو مثل وسوسه ی شکار یک قاصدکی تو مثل شوق رها کردن یک بادبادکی تو همیشه مثل یه قصه پر از حادثه ای تو مثل شادیه خواب کردن یه عروسکی من نیازم تو رو هر روز دیدنه از لبت دوست دارم شنیدنه تو قشنگی مثل شکلایی که ابرا می سازن گلای اطلسی از دیدن تو رنگ می بازن اگه مردای تو قصه بدونن که اینجایی برای بردن تو با اسب بالدار می تازند من نیازم تو رو هر روز دیدنه از لبت دوست دارم شنیدنه
من که خودم عاشق تمام شعرای فروغی هستم حالا شمارو نمیدونم ؟؟؟؟ |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
جای تو اين جا خاليه جای تو خالی عشق من جای تو خالی دوباره تو شهر تنهایی من جای تو خالی ستاره جای تو اینجا خالیه تو کوچه های خاطره عطر عزیز تو منو تا خوده رویا می بره جای تو اینجا خالیه هر جا که من پا می زارم از اون نگاه گرم تو هزارتا خاطره دارم جای تو خالیه ولی چشمام هنوز به جاده هاست هنوز دل عاشق من منتظر زنگ صداس جای تو اینجا خالیه چرا سراغم نمی یای نگو که دوستم نداری نگو که منو نمی خوای جای تو اینجا خالیه تو کوچه های خاطره عطر عزیز تو منو تا خوده رویا می بره جای تو اینجا خالیه هر جا که من پا می زارم از اون نگاه گرم تو هزارتا خاطره دارم جای تو خالیه ولی چشمام هنوز به جاده هاست هنوز دل عاشق من منتظر زنگ صداس جای تو اینجا خالیه جای تو اینجا خالیه |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
یک شاخه رز سفید تقدیم تو باد
رقصیدن شاخ بید تقدیم تو باد تنها دل ساده ایست دارایی من آن هم شب عید تقدیم تو باد تا همیشه عاشق باشید |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
اشک روی صورتم هست دونه دونه تو دنيا کسی قدر دل منو نمی دونه اين دل نميتونه که بی تو بمونه دوست داره که تا صبح واسه تو بخونه اخه اين دل من بی تو شده ديوونه بری ازش می مونه فقط يه ويروونه نشستم يه گوشه ای يه اتاق تاريک و تنها شدم خيره به در با کوله باری زه غمها يه نگاه می کنم به دريا ، يه نگاه به تلفن يه حس بهم ميگه خاطراتو مچاله کن چطور فراموشت کنم تويی نفس برام نزاش توی دنيا واسم هيچ کس مرام يه حس بهم ميگه که عمر من شده تلف يه حس ديگه ميگه فقط تو بوده هدف جون من بسته به جونت ، نفسم به نفست نه نه نزار بميرم انتظار ديگه بسه سکوتو بشکن يه بار پا بزار رو غرورت اين منه عاشق هر روز منتظر غروب تا اون روز که بيای می دوزم چشم به در بيای و ببينی منتظرم با چشم تر ای دل تنهام بسه چشم انتظاری من موندمو شبهام ، شبهای بيقراری چرا تنهام ميزاری ، چرا تنهام ميزاری باز اون چشات دوباره اومد به يادم باز اون نگات منو داده به بادم ای خدا برس به دادم ای خدا برس به دادم چقدر زدم خودمو برات به آتيش و بس احساس يخ زدن و سوختن خاکی شدن الان دلم شدم برات يه ذره نميدونم کی بود چه حرفايی که زد بهت فکرت نمی ره از ذهنم بيرونم يه لحظه ياده خاطراتت می يوفتم دستام ميلرزه ياد روزه خاکستری سرده رفتنت ديگه قطع کردم اميد و از همه ديگه بسمه پس نزن دستمو ديگه از غمت هست تنم خسته چون صحبت يکی دو روز نيست صحبت انتظار من سه سال و چهارماه و دو روزه که به انتظارتم اشک روی صورتم هست دونه دونه تو دنيا کسی قدر دل منو نمی دونه اين دل نميتونه که بی تو بمونه دوست داره که تا صبح واسه تو بخونه اخه اين دل من بی تو شده ديوونه بری ازش می مونه فقط يه ويروونه |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
ترانه منتظر نمون
اون دیگه رفته که بیاد گریه رو از سر میگیرم یادم میاد خاطره هات شبیه تو مثل خودت تو کوچه ها کسی نبود لعنت به این کوچه ی سرد تو رو از این خونه ربود لعنت به این کوچه ی سرد ....... تو که نباشی ایینه تو چشم کی نگاه کنه به دست کی به عشق کی شمعدونی غنچه وا کنه تو این شبا صدای من بی تو به جایی نرسید ستاره ی گم شده مو آی آسمونا پس بدید یه تلنگر بزنید به حال من اشک گرم گوله به گوله می چکه تو دلم شر شره بارون میگیره اشک چشمام تو دلم می ترکه این منم به انتقام رفتنت بی تو این خونه رو آتیش میزنم نامه هاتو اره پاره می کنم آینه و شمعدونی ها رو میشکنم تو که نباشی اینه تو چشم کی نگاه کنه به دست کی به عشق کی شمعدنی غنچه وا کنه ...... |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
لحظه ی سخت رفتنت هیچی تو قلب من نبود
نگاه ِ آخرین تو شعر جنونم رو سرود از التهاب بی کسی پناه آوردم به جنون زندگی زندونه و بس وقتی نباشه هم زبون خواستم فراموشت کنم اما خیالت نمی ذاشت به غیره دیوونه شدن راهی جلو پام نگذاشت منو هر گز نبخش ای مهربونم همیشه بد بودم اینو خوب میدونم بهتره نشناسی منو منی که با تو بد بودم تنها از عشق و عاشقی شکستنو بلد بودم لایق بودنت نبود قلب حقیرم میدونم حقم ِ تا اخره عمر تنهای تنها بمونم منو هر گز نبخش ای مهربونم همیشه بد بودم اینو خوب می دونم ...............  |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
میرم تا تو آروم شبها چشمات بسته شه دیوار اتاقت از عکسم خسته شه میرم تا بارون منو یادتو نندازه میرم یه جای تازه میرم یه جای تازه میرم با چشمای خیس و قلبی بی گناه میرم حتی نمی ندازی به من یک نگاه هرجا میرم اما بازم یادت می یوفتم اینو به همه گفتم اینو به همه گفتم میرم جای من این جانیست عشق تو زیبا نیست رویا نیست میرم جایی که دریا نیست اسمتو رو اب نیست غوغا نیست کاش میشد که ببینی من اینجا چه تنهام وقتی که تو نباشی بهم میریزه دنیام اینجا کسی نیست با چشمای روشن بی تو چه غریبم من بی تو چه غریبم من از هرجا که رد میشم می یاد عکست روبه روم سوخته تو آتیش عشقت شهر آرزوم دارم آروم آروم مرگ و به جون می خرم دیدی چی اومد سرم دیدی چی اومد سرم میرم جای من این جانیست عشق تو زیبا نیست رویا نیست میرم جایی که دریا نیست اسمتو رو اب نیست غوغا نیست |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
ترا قسم به حقيقت ، ترا قسم به وفا ترا قسم به محبت ، ترا قسم به صفا ترا به ميکده ها تو را به مستی می ترا به زمزمه ی جويبار و ناله ترا به چشم سياهی که مستی آموزد ترا به آتش آهی که خانمان سوزد ترا قسم به دل و آرزو ، به رسوايی ترا به شعله عشق و تو را به شيدايی ترا قسم به حريم مقدس مستی ترا به شور جوانی و ترا به اين هستی ترا به گردش چشمی که گفتگو دارد ترا به سينه تنگی که آرزو دارد ترا به قصه ليلی و غصه مجنون ترا به لاله صحرا نشسته اندر خون ترا به بيد خاموش و سوسن غمگين ترا به حسرت فرهاد و ناله شيرين ترا به شمع شب افروز جمع سرمستان ترا به قطره اشک چکيده در هجران ترا قسم به غم عشق و آشناييها دل چو شيشه من مشکن از جداييها
|
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
من و سنگ صبور شب شده سنگ صبور خونه ی غم شده باز این دل من پر ماتم شده باز این دل من من و تو با دلمون تک و تنها و غریب توی این شهر بزرگ توی این دشت جنون خودمونیم و خدا خودمون و دلمون تو می خوای این دل من خون بشه ، دیوونه بشه ؟ تو میخوای غصه من قصه هر خونه بشه ؟ نمی خوای سنگ صبور اگه از درد دلم با تو شکایت کنم قصه من نامرد و بگم اگه من با تو حکایت کنم دل تو میشکنه چون جام بلور نمی خوام سنگ صبور دل من بی دل تو دیگه تنها می مونه کی قصه افسرد گیسو گوش میکنه ؟ آخه کی اشک اونو پاک می کنه ؟ کی غم و درد اونو تو خاک میکنه؟ شده باز فصل خزون از درختا میریزه برگ طلا آسمون پر غم غرق اندوه و بلا چکنم با غم رسوایی ای دل ؟ چکنم با تب تنهایی ای دل ؟ هی براش قصه میگم قصه غصه میگم که تو ای دل منو دیوونه نکن پرو بالم رو نسوز منو پروانه نکن میبینی هر چی که هس مرگ امیده به خدا حسرت روز سپیده به خدا همه جا رنگ و ریا ، همه چی نقش سراب به گلا دست می زنی خار میشن سبزه ها زیر قدم مار میشن بازوانی که به گرمی تو رو افسون می کنن ، حلقه دار میشن زبونم خسته میشه ، دهنم بسته میشه ولی ای سنگ صبور مگه باور میکنه ؟ میدونی همدم شبهای سیاه دل من عاقبت سر به بیا بون می زاره میرم اونجا صفاست ، میرم اونجا که وفاست میرم او نجا که محرم این سینه خداست ولی ای یار دلم ای دلت خونه ی اسرار دلم من پر از مهر و وفام تو رو با خود می برم تو رو ای سنگ صبور همه جا تا دل گور همه جا تا دل گور |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
خلوت انس تو آشوب غزل های منست نام تو واژه محبوب غزل های منست بار معنایی هر عاطفه در شعر تویی تا به آن شهر که مطلوب غزل های منست تو گل سرسبد باغ تمنای منی چهرهات چهره ی محبوب غزل های منست گر چه از درددل ، حوصله پر شد اما تا ابد صبر تو ایوب غزل های منست تو.... |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
از دار دنیا منو یه ستاره اونم که می خواد بره تنهام بزاره هر چی که می گم نرو فایده نداره می خواد دلمو به زانو در بیاره برای هر چیز یه بهونه می یاره تا میگم اخه میگه اخه نداره میگم بیا تا یکی باشیم دوباره اهسته ، اروم می گه نداره چاره پیشش می شینم تا بتونه دوباره گذشته هارو باز به خاطر بیاره یادش بیارین دل عاشق بیچاره تو دنیا چیزی نداره جز ستاره پا میشه می ره منو تنها می زاره با رفتنش رو دل من پا می زاره از ابر چشمام بارون غم می باره طفلی دل من که شده پاره پاره من بی ستاره همه عمرم تباه روزای عمرم همه رنگه سیاه دونه به دونه نفسام بی ستاره حتی یه ذره رنگ زندگی نداره بی اون نمی خوام دیگه زنده بمونم جز اون نمی خوام واسه هیچ کس بخونم میرم یه گوشه تک و تنها می شینم شاید بتونم کمی اروم بگیرم |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
باران چه با ما می کند دل را چه شیدا می کند در لحظه های سرد و خیس غم را هویدا می کند قلبم تمنا می کند صد فتنه بر پا می کند دیوانه در محراب عشق بی پرده غوغا می کند از آتش دوری تو خورشید پروا می کند باران در این سوز و گداز خود را چه رسوا می کند این عشق جانسوز مرا باران معما می کند
|
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقتو ازت دزدید زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت بشی حس کنی که هنوزم دوستش داری چه قدر سخته دلت بخواد باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه ی وجودت له شده چه قدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف می زنی اما وقتی دیدیش هیچ چیز به جز سلام نتونی بگی چه قدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوستش داری چه قدر سخته گل آرزوهاتو ، تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی آروم زیر لب بگی :
|
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سیما |
|
|
دل بی روح جنس آهنت را دوست دارم تن سوزان جنس آتشت را دوست دارم نگاهه با همه بیگانه ات را دوست دارم بهاری و من اون عطر خوشت را دوست دارم آری تو هرگونه که باشی من فقط فقط ... تو را دوست دارم برای تو بی وفاترین |